Наркологиялық орталықтағы маскүнемдікке тәуелді адамдармен жұмыста әлеуметтік қызметкердің рөлі

Аңдатпа

Маскүнемдік – ішімдікке (этил спиртіне) шексіз құмарлықпен, оған психикалық және физикалық тәуелділікпен сипатталатын, ешбір зиянын елеместен алкогольді ішімдіктерді жүйелі түрде тұтынумен жүретін ауру. Маскүнемдік – аутодеструктивті (өзін­өзі бұзатын) де­виантты әрі тәуелді әрекет түріне жатады. Американдық медициналық ассоциация журналы алкоголизмге мынандай анықтама береді: «Алкоголизм – спиртті қабылдауды бақылаудың бұзылуымен, алко­гольге құмарлықпен, алкогольді оның жағымсыз әсерлері мен ойлау жүйесін бұзатынын ескерместен үнемі қолданумен сипатталатын со­зылмалы ауру». Маскүнемдіктің пайда болуы және дамуы ішімдік­ті қолдану көлемі мен жиілігіне, сондай­ақ, ағзаның индивидуалды факторлары мен ерекшеліктеріне байланысты. Проблема алкоголизма среди населения уже много лет являет­ ся актуальной для нашего государства. Методологической основой, изложенной в данной статье, является медико­социальный подход к оказанию наркологической помощи больным алкоголизмом. Он предполагает внедрение в практику бригадного метода работы с ал­когольно­зависимыми людьми: врач психиатр­-нарколог, медицинский психолог, специалист по социальной работе, социальный работник. Такой методологический подход позволяет резко увеличить эффек­тивность лечебно­-реабилитационной работы в нарко-центрах.