Социокультурные аспекты в поле формирования Алматинской агломерации (к постановке проблемы). Саласындағы мәдени-әлеуметтік аспектілері (қойылған мәселеге)

Аннотация

В статье рассматриваются проблемные блоки в исследовательском поле формирования городских агломераций на примере Алматинской и состояние изученности темы развития агломераций. Историко-культурное развитие Алматы неразрывно связано с изменением политико-экономических векторов Казахстана, когда город из столицы независимого государства трансформировался в мегаполис регионального значения. Мегаполис в социокультурном отношении представляет со-бой симбиоз модeрнизационных процессов и веяния глобализации, и традиционных структур. В частности, потоки мигрантов – внутренних и иммигрантов – приводят к формированию внутри города своебразных зон социокультурного отчуждения, со спецификой особой организации всех аспектов бытия – экономические ресурсы, рекреация, бытовой сектор и система развлечений и досуга. Часть этих зон уже трансформировалась в своеобразные анклавы или буферные зоны. Знание реалий социокультурного развития города и его пригородной зоны позволит эффективно воспроизводить человеческий капитал и его культурные формы, позволит преодолеть ограниченность кабинетных решений и выработать конструктивные решения для вывода страны и общества на путь инновационного развития. Мақалада зерттеу саласындағы қалалық агломерацияның құрылымдық басты проблемалық шығырлары қарастырылады, мысалға, Алматы қаласының агломерациясы мен агломерация дамуының тақырыбының таныс күйі қарастырылады. Алматы қаласының тарихи-мәдени дамуы Қазақстанның саяси-экономикалық өзгеруімен үздіксіз байланыста, қала тәуелсіз мемлекеттің астанасынан аумақтық мегаполис мағынасына ие болды. Модернизация процесін,жаһандану лептерін,дәстүрлік құрылымдардың селбесуін ұсынады. Дербес жағдайда,мигранттар мен им-мигранттардың тасқындары – қала ішіндегі өзіндік әлеуметтік-мәдени айыруларға әкеп соқтырады, болмыстың барлық аспектілерінің айрықша ұйымының өзгешелігімен – экономикалық ресурс-тар,рекреация,тұрмыстық сектор,ойын-сауық жүйесіне. Бұл зоналардың бір бөлігі өзіндік анклавтарға,буферлік зоналарға айналды. Қаланың және қала маңының әлеуметтік-мәдени дамуы жайлы реалий білімі – адам қаржысын, оның мәдени формаларын тиімді пайдалануға, мемлекет үшін де, сондай-ақ жаңа инновациялық дамуға сындарлы тұжырымдар мен ойларды көрсетеді.