Қазақстан әлеуметтануының қайнар көзі (Хабаршы. Психология және социология сериясы, 2014)
Мұны жоғарыда көрсетілгендерді сипаттай отырып, келесі кезеңдерден көруге болады: Қазақ интеллигенциясының ұлттық дамуы мен ұлттық мемлекеттілігі идеясының пайда болуы (1890- 1917 жж.). Революциялыққайтақұру. Әлеуметтануғатыйымсалу. Әлеуметтанубуржуазиялықғылым ретінде танылады (1917-1937 жж.). Қоғамдыққа альтернативсіздік идеялары мен көзқарастары, сталинизм идеологиясы мен нығайтуы әлеуметтануда теориялық ұстанымдар жасалмады (1937- 1954 жж.). Мемлекеттік және қоғамдық құрылымды түсіну капиталистік альтернативаға сай болды. Әлеуметтанудың тарихи материализм мен ғылыми коммунизм негізінде дамуы. Әлеуметтанудың ғылым ретінде институтционализациялануы қалыптаса бастайды (1954-1985 жж.). Елдегі социалистік қоғам жүйесінде жүйелі өзгерістер, әлеуметтік-саяси және экономикалық өмірінде түпкілікті жаңарулар болды. Социологиялық зерттеулер қолданбалы сипатқа ие болды (1985-1991 жж.). Қазақстанның зайырлы мемлекет ретінде өзіндік даму кезеңі. Әлеуметтанудың ғылым ретінде қалыптасу кезеңі, әлеуметтанулық білімнің институтционализациялануы, білімді интернационали- зациялау мәселесін талқылау және Болондық процеске өту. Әлемдік әлеуметтанулық кеңістіктегі интеграциясы, қалыптасуы мен құрылуы (1991 бүгінгі күнге дейін).
Keywords: кезеңдер; тарих; социологиялық талдау; әлеуметтану.